Ruhun Örgüsü
Kadir Ceyhan
Bir kibir yumağı gibi sarılır ruhum bir döngüden bir döngüye Bir ucunda benliğin bir ucunda hiçliğin makarası Ne adi vesveseler ne ulu bir dua baş edebilir hiçliğe olan aşkımla O…
Aşikar Giz
Ve her daim hiçliğin anlağında anlamlandırmaya ve anlaşılırlığa meyleder Adem. Ne varlığı ne yokluğu hiçlik ile boy ölçüşebilir. Kendini kendiliği ile ölçer ve benliğin seceresi ile çamura bulanır. Ne derse…
Dâhilerin Yılanları
Yılanlar kuyruklarının peşindedirler. Hayat olarak algıladığının hükmü peşindir. Vakitsizliklerce kendini kovalarken benliğini unutan yılanın derisini değiştirdiği sonsuzlukta, dönüşüme biat edenlerin hapsolduğu yansıyan bir meşindir.
Algıların ötesinden vakitsizliklere
Hiçlik – Uyan! Kendinden başka her şeyi düşünüp görebilenlerden “değiller” aç ruhuna. Kendini görmeye çalışırken başkalarına uzanan ruhunu esir kılma hududuna. Hiçlik, duyumsayamadıklarına tutsaklığına hitaben dinginlik içkinliğinin şaheseridir. Yok olmaya…