Hiçlik – Uyan! Kendinden başka her şeyi düşünüp görebilenlerden “değiller” aç ruhuna. Kendini görmeye çalışırken başkalarına uzanan ruhunu esir kılma hududuna. Hiçlik, duyumsayamadıklarına tutsaklığına hitaben dinginlik içkinliğinin şaheseridir. Yok olmaya gelince bilakis tebessümü “O”dur ki yaşamak dönüşümün eyeridir.
